Aktualny numer

Serwis stomatologiczny
Centralny Rejestr Lekarzy

Jesteśmy na FB

Rynek zdrowia

Uwagi do ustawy w przedmiocie wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Połskiem z 1921 r.

Dr. Tadeusz Hilarowicz “Uwagi do ustawy w przedmiocie wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Polskiem.” (zachowano pisownię oryginalną)

A. Pojęcie praktyki lekarskiej.

Ustawa z dnia 2 grudnia 1921 r, (Dz. U. R. P. Nr, 105, poz. 762) w przedmiocie wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Połskiem, nie zawiera definicji praktyki lekarskiej. Jednakowoż jest rzeczą jasną, że ustawa ta ma na myśli wykonywanie zawodu lekarskiego, polegającego na stykaniu się lekarza z chorym (leczenie w obszernie jszem znaczeniu, a to:

1) badanie, dyagnoza czyli rozpoznanie,
2) rokowanie,
3) terapja czyli leczenie w ściślejszem znaczeniu.

Wskazują na lo w szczególności:

1) Postanowienie art, 2 o jednorocznej praktyce szpitalnej, jako jednym z wymogów prawa wykonywania praktyki lekarskiej.
2) Postanowienie końcowego ustępu art. 2, iż „leczyć chorych w Państwie Połskiem mogą jedynie osoby uprawnione do wykonywania praktyki lekarskiej”.
3) Postanowienia art. 4 o wyjątkowem wykonywaniu praktyki lekarskiej w uzdrowiskach i miejscowościach pogranicznych, a także postanowienia art. 5 i art 6.

B. Wymogi wykonywania praktyki lekarskiej,

Wedtug art 2 powyższej ustawy do wykonywania praktyki lekarskiej potrzebne są obecnie wymogi następujące: a) obywatelstwo Państwa Polskiego, b) dyplom lekarski, wydany lub uznany przez jeden z wydziałów lekarskich polskich uniwersytetów państwowych, względnie dyplom, uzyskany w jednem z dawnych państw zaborczych, do pewnego oznaczonego w ustawie czasu,który uznania (nostryfikacji) nie wymaga, c) aby posiadacz dyplomu nie został ubezwłasnowolniony wskutek choroby umysłowej. Co się tyczy wymogu jednorocznej praktyki szpitalnej, to nie obowiązuje on jeszcze obecnie wobec braku zapowiedzianego rozporządzenia ministerjalnego.

C. Inne osoby poza lekarzami.

Według art 2 ustęp ostatni, leczyć chorych w Państwie Połskiem mogą jedynie osoby, uprawnione do wykonywania praktyki lekarskiej, a pozatem z prawa tego korzystać mogą osoby, które je uzyskały na mocy właściwych przepisów prawnych w granicach, w tych przepisach przewidzianych. Przez te inne osoby poza lekarzami rozumie się lekarzy-dentystów, dentystów, felczerów i akuszerki w granicach uprawnień im przysługujących (uwaga: nie techników dentystycznych, którym leczyć wogóle nie wolno). Natomiast nie można tutaj zaliczyć tych osób w b. dzielnicy pruskiej, które przed wprowadzeniem tej ustawy zajmowały się tam faktycznie leczeniem na podstawie istniejącej tam przedtem wolności procederowej leczenia; o „dobrze nabytych prawach” tych ostatnich osób nie można mówić, gdyż wobec nowej obowiązującej ustawy, która dawnych praw nie utrzymuje, nie można powoływać się na dawne prawa,

D. Rejestracja.

Osoby, posiadające wyżej wymienione wymogi do wykonywania praktyki lekarskiej, jeżeli chcą z przysługującego im prawa korzystać, są obowiązane zarejestrować się w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (Generalnej Dyrekcji Służby Zdrowia) bezpośrednio lub za pośrednictwem właściwych urzędów administracyjnych, składając dowody swych uprawnień; zarejestrowanym Ministerstwo wydaje pisemne zaświadczenia o uprawnieniu do wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Połskiem, Z interpretacji ustawy wynika, że bez takiego zaświadczenia nie wolno wykonywać praktyki lekarskiej.
Nadto ustawa wkłada na te osoby obowiązek zgłoszenia się we właściwej Izbie lekarskiej celem zapisania na liście lekarzy Izby. Z ustawy wynika, że zapisanie się w Izbie lekarskiej ma nastąpić dopiero po zarejestrowaniu się w Ministerstwie. Nadto, ponieważ ustawa powiada, że „ci, którym prawomocnie odmówiono wpisu na listę, nie mogą wykonywać praktyki lekarskiej”, przeto z tego wynika, że po zgłoszeniu się we właściwej Izbie lekarskiej można już rozpocząć praktykę lekarską, gdyż tylko prawomomocna odmowa stanowi przeszkodę dla wykonywania tej praktyki.

E. Wyjątkowe zezwolenia.

Co do postanowień art, 4 ustawy zauważyć należy, że poza wypadkiem profesorów wydziałów lekarskich, powołanych z zagranicy, ustawa odróżnia trzy wypadki: 1) Jeżeli ktoś nie jest w możności niezwłocznie wydawać dowodnie, że posiada wszystkie warunki, wymagane do uprawnienia do praktyki lekarskiej; odnosi się to do tego wypadku, jeżeli ktoś jest obywatelem Państwa Polskiego i uzyskał dyplom, uprawniający w myśl przepisów tej ustawy do wykonywania praktyki lekarskiej, ale dyplomu tego okazać nie może, bo mu zaginął i t. p. a nie może natychmiast postarać się o jego duplikat W tym wypadku może on otrzymać w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (Generalnej Dyrekcji Służby Zdrowia) tymczasowe zezwolenie na wykonywanie praktyki lekarskiej w Państwie Połskiem, udzielane według swobodnego uznania władzy, dopóki dyplomu nie przedłoży; musi on jednak fakt otrzymania dyplomu udowodnić w inny sposób wiarygodny, a więc np, figurowaniem w spisach urzędowych, poświadczeniami dwóch kolegów, którzy z nim razem kończyli studja i zdawali egzaminy, albo profesorów, u których składał egzaminy. Oczywiście jednak sam fakt uzyskania dyplomu lub jego uznania nie może w granicach prawdopodobieństwa być wątpliwym. Dlatego też, jeżeli ktoś posiada dyplom, wymagający w myśl pzrepisów ustawy nostryfikacji, nie może aż do czasu ostatecznego uzyskania nostryfikacji otrzymać tymczasowego zezwolenia na wykonywanie praktyki lekarskiej. 2) Jeżeli ktoś nie posiada jeszcze obywatelstwa polskiego, ale poczynił u odpowiednich władz potrzebne starania celem uzyskania obywatelstwa, może, o ile posiada dyplom wymagany, otrzymać od Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (Generalnej Dyrekcji Służby Zdrowia) tymczasowe zezwolenie na wykonywanie praktyki lekarskiej. Oczywiście, chodzi tutaj o ten wypadek, w którym ktoś wniósł podanie o nadanie mu obywatelstwa polskiego, a podanie to wprawdzie jeszcze przychylnie załatwione nie zostało, ale istnieją szanse jego przychylnego załatwienia. Dlatego też udzielenie tymczasowego zezwolenia należy uważać za niedopuszczalne w tym wypadku, w którym właściwa władza administracyjna podania o nadanie obywatelstwa stanowczo nie popiera. 3) Trzeci wypadek odnosi się do cudzoziemców, uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej zagranicą, którzy otrzymują zezwolenie na wykonywanie praktyki lekarskiej w uzdrowiskach, do których zjeżdżają obcopaństwowi chorzy dla poratowania zdrowia, oraz w miejscowościach pogranicznych. Cudzoziemiec może więc otrzymać prawo wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Połskiem tylko w tych dwóch wypadkach (uzdrowiska, miejscowości pograniczne), a natomiast pozatem udzielenie mu zezwolenia jest wykluczone, oczywiście, chyba, że stara się o obywatelstwo polskie, co jjuż podpada pod wypadek powyżej pod 2) omówiony.
Pozatem ustawa przewiduje w wypadkach wojny lub epidemji dopuszczenie cudzoziemców-lekarzy do czynności lekarskich w Polsce, ale bez prawa wykonywania praktyki prywatnej (art. 5).
Nadto osoby, nie posiadające warunków potrzebnych do wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Połskiem, wykonywujące ją jednak w innych państwach na mocy otrzymanych lub uznanych tam dyplomów, mają prawo jedynie brać udział w naradach lekarskich, do których są wezwane, i w wynikających z tych narad zabiegów lekarskich (art. 6), Postanowienie to należy rozumieć w ten sposób, że poza wyżej wymienionymi wypadkami (praktyki pogranicznej i uzdrowiskowej) lekarze-cudzoziemcy stałej praktyki w Polsce wykonywać nie mogą, lecz tylko w poszczególnych wypadkach mogą być wzywani do udziału w naradach (consiliach) lekarskich, a więc odbywanych z lekarzami, uprawnionymi do wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Połskiem i do udziału w zabiegach lekarskich, o ile one ściśle podlegają pod pojęcie zabiegów, wypnikających z tych narad.
Zauważyć należy, że jeżeli obywatel polski utraci to obywatelstwo, to traci także prawo wykonywania praktyki lekarskiej w Państwie Połskiem; a więc np, lekarka — obywatelka polska, wychodząc zamąż za cudzoziemca, traci obywatelstwo polskie, a więc także traci prawo wykonywania praktyki lekarskiej w Polsce.

F. Partactwo lekarskie.

Przez „partactwo lekarskie” rozumiemy wykonywanie praktyki lekarskiej przez osoby do tego nieuprawnione. Podpada ono pod sankcję karno-administracyjną art. 9 ustawy.
Przy stwierdzaniu w konkretnych wypadkach, że mamy do czynienia z nieuprawnionem wykonywaniem praktyki lekarskiej miarodajnem jest to pojęcie, jakie powyżej przedstawiliśmy, B, Mini-sterjum Zdrowia Publicznego nie wydało w tej sprawie ogólnego rozporządzenia; jednakowoż w konkretnych wypadkach wskazywało na to, że pod pojęcie praktyki lekarskiej w rozumieniu ustawy podpadają trzy momenty; a) djagnozy (rozpoznania), b) rokowania, c) terapji (leczenia), i — co jest bardzo ważne — że nie potrzeba zajścia wszystkich tych trzech momentów, aby dany wypadek podciągnąć pod pojęcie nieuprawnionej praktyki lekarskiej- W szczególności w jednym z konkretnych wypadków b. Ministerstwo Zdrowia Publiczengo stanęło na stanowisku, że partacz, który zawodowo i za wynagrodzeniem przyjmuje „pacjentów”, podpada pod sankcję karną z art. 9, chociaż zdołano tylko stwierdzić, że bada on ich i stwierdza ich stan Zidrowia, ale nie zdołano udowodnić, jakoby stosował jakiekolwiek zabiegi lecznicze lub polecał zażywanie lekarstw.

G. Cennik lekarski

Według art. 21 ustawy w razie nie zawarcia oddzielnej umowy o należność bądź za oddzielną poradę, bądź za zabieg lekarski lub leczenie dłuższe, lekarz obowiązany jest przyjąć ją w wysokości odpowiadającej skałom cennika poborów lekarskich, który w stałych odstępach czasu ogłaszać winien właściwy urząd wojewódzki, po zasiągnięclu opinji Izby lekarskiej.
Zauważa się, że według ustawy cennik taki ma moc obowiązującą tylko subsydjarną, to znaczy na wypadek niezawarcia z lekarzem umowy o inną należność. Pod pojęcie umowy należy tutaj podciągnąć nietylko umowę zawartą wyraźnie, ale także umowę zawarto milcząco (a więc np, gdyby ktoś, widząc w przedpokoju lekarza ogłoszenie o wysokości honorarjum, poddał się badaniu, nie poruszając kwestji tej wysokości).

Kalendarium

Luty 2020
PWŚCPSN
« sty   mar »
      1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29  

Ogłoszenia

Galerie

  • XXIII Bal Lekarza - Galeria zdjęć
    XXIII Bal Lekarza - Galeria zdjęć
    2020-01-23 10:14:29
  • Galeria remontowa - Czerwiec 2019
    Galeria remontowa - Czerwiec 2019
    2019-06-25 14:21:32
  • Galeria remontowa - Maj 2019
    Galeria remontowa - Maj 2019
    2019-05-23 11:36:34
  • 38 Okręgowy Zjazd Lekarzy OIL w Krakowie
    38 Okręgowy Zjazd Lekarzy OIL w Krakowie
    2019-04-24 12:12:33

OIL Krakow on twitter

Polecamy

Wybory